بازی رایانهای را باید یک کالای تجاری دانست یا ابزاری برای بیان؟ پاسخ به این پرسش، آثار عملی مهمی به دنبال دارد: اگر بازی رایانهای را یک کالای تجاری بدانیم، استفاده از نشانه هویتی دیگران در آن، بیگمان با دستور توقیف و حکم به جبران خسارت روبهرو خواهد شد اما اگر آن را ابزاری برای بیان بدانیم، در پناه اصل آزادی بیان، درخواست دستور توقیف و حکم به جبران خسارت بازیساز به منزله تحدید آزادی بیان بوده و با پاسخ مثبت نظام قضایی روبهرو نخواهد شد. در مقاله پیشرو، تلاش شده تا با روش کتابخانهای، درباره ماهیت بازی رایانهای بحث شود و امکان انتخاب یکی از دو ماهیت یاد شده بررسی گردد.
میرشکاری,عباس و نظری,علی . (1403). مطالعه تطبیقی ماهیت بازیهای رایانهای در نظام حقوقی آمریکا: ابزار بیان یا کالای تجاری؟. دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1(1), 439-465. doi: 10.22034/jpl.2024.718562
MLA
میرشکاری,عباس , و نظری,علی . "مطالعه تطبیقی ماهیت بازیهای رایانهای در نظام حقوقی آمریکا: ابزار بیان یا کالای تجاری؟", دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1, 1, 1403, 439-465. doi: 10.22034/jpl.2024.718562
HARVARD
میرشکاری عباس, نظری علی. (1403). 'مطالعه تطبیقی ماهیت بازیهای رایانهای در نظام حقوقی آمریکا: ابزار بیان یا کالای تجاری؟', دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1(1), pp. 439-465. doi: 10.22034/jpl.2024.718562
CHICAGO
عباس میرشکاری و علی نظری, "مطالعه تطبیقی ماهیت بازیهای رایانهای در نظام حقوقی آمریکا: ابزار بیان یا کالای تجاری؟," دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1 1 (1403): 439-465, doi: 10.22034/jpl.2024.718562
VANCOUVER
میرشکاری عباس, نظری علی. مطالعه تطبیقی ماهیت بازیهای رایانهای در نظام حقوقی آمریکا: ابزار بیان یا کالای تجاری؟. حقوق خصوصی. 1403;1(1):439-465. doi: 10.22034/jpl.2024.718562
