چه زیباست این سرودة شیخ اجل سعدی ایران که گفته است:
«بزرگش نخوانند اهل خرد        که نام بزرگان به زشتی برد».
 
چه نیکو از بزرگان نقل شده است که گفته­اند که «ارج‌نهادن مقام علمی دانشمندان، ارج‌نهادن به دانش است».
و چه ژرف و پر معنا، حضرت ختمی‌مرتبت، محمد مصطفی، فرموده­اند:
 
 «ما تَصَدَّقَ النّاسُ بِصَدَقَةٍ أفضَلَ مِن عِلمٍ یُنشَرُ».
«مردم هیچ صدقه­ای ندادند که برتر از دانشی باشد که در میان مردم پخش شود».
 
حقاً می­توان گواهی کرد که استاد محترم، آقای دکتر سعید حبیبا، یکی از فرزانگان بی ادعایی است که سال­ها عمر پربار خود را صرف توسعه و نشر علم و دانش نموده است. او بزرگی است که نامش را به زیبایی می­برند. پس ارج‌نهادن به کار دکتر حبیبا، ارج­گزاری دانش است.
اهمیت کار استاد حبیبا در این است که وی به موضوعاتی پرداخته و در بخشی از علم حقوق استاد است که دستاورد و نتیجه­اش حفاظت از میراث بشری است؛ حقوق مالکیت فکری.
دربارة فلسفة مالکیت فکری در این دیباچه نمی­توان چندان نوشت و باید به این سخن بسنده کرد که حقوق مالکیت فکری بیش از آن که از حقوق فرد حمایت کند، از توسعة دانش حمایت می­کند. آقای دکتر حبیبا با تلاش، علاقه و کوشش، به دانش ایران خدمت کرده­اند و کارشان، بی‌تردید، شایسته ارج­گذاری است.
چنین است که با طرح موضوع برگزاری بزرگداشت برای ایشان در «انجمن آثار و مفاخر فرهنگی» و موافقت این انجمن ملی ارجمند، برنامه‌ریزی برای چگونگی آغاز شد.
در آغاز که بنا بود در اواخر تیرماه سال ۱۴۰۳ بزرگداشت برگزار شود، به سبب کمبود وقت، قصد گردآوردن مجموعه‌مقالات نبود و چنین برنامه­ریزی شده بود که پس از برگزاری بخش نخست بزرگداشت، مجموعه­ای فراهم شود. با به‌تعویق‌افتادن زمان بزرگداشت و موکول‌شدن آن به زمانی که دانشجویان که مخاطبان اصلی چنین کارهایی هستند، به دانشگاه بازگردند، زمان مناسبی برای تهیه این مجموعه اهدایی به دست آمد.
در این چند ماه تا امروز که بزرگداشت برگزار می­شود، از نویسندگان حوزه تخصصی مالکیت فکری که عمدتاً از دانشجویان پیشین یا همکاران کنونی استاد بوده و هستند، به طور ویژه، خواسته شد که مقالاتی با رویکرد حقوق مالکیت فکری تهیه نمایند.
این کار به‌سرعت پیش رفت. همکاران و نویسندگان ارجمندی در نگارش و پیشکش مقالات مشارکت نمودند و حاصل مجموعه­ای تخصصی شد که خود ارمغانی نو است برای جامعه حقوقی ایران.
با نوشته­ها که همگی ارزش علمی بالایی دارند، می­توان امید داشت که نوشته­های تخصصی در حقوق ایران رونق بیشتری پیدا کند و بزرگداشت­ها بتوانند فرصت خوبی برای این کار پدیدآورند.
از شانزده مقاله علمی - پژوهشی که در این شماره از مجله آمده، گرچه موضوع اصلی همه، حقوق مالکیت فکری است؛ ولی محتوای آن­ها به بخش­های گوناگون این رشته می­پردازد.
برخی دربارة آیین دادرسی دعاوی مالکیت فکری هستند مانند «صلاحیت، آیین دادرسی و دعاوی شعب مجتمع قضائی ویژه مالکیت فکری» و «تحلیل و نقد مقرّرات ناظر بر دادرسی در قانون حمایت از مالکیّت صنعتی مصوّب ۱۴۰۳ و مقایسه آن با عمومات دادرسی مدنی» و «اسباب تحقق شروط ناقص در داوری تجاری بین‌المللی و راه­های مقابله با آنها با نگاهی به‌شرط داوری وایپو». برخی مقالات نیز به موافقت­نامه­های بین­المللی حقوق مالکیت فکری یا به روابط و اقتصاد جهانی در این حوزه می­پردازند مانند «جایگاه حقوق مالکیت فکری در آسه­آن» و «مفهوم معروفیت و مشهوریت علائم تجاری در قانون حمایت از مالکیت صنعتی مصوب ۱۴۰۳، کنوانسیون پاریس و موافقت‌نامه تریپس» و «نگاهی به معاهدۀ حقوق طرح‌های صنعتی» و «اقتصاد سیاسی جهانی، مالکیت فکری و توسعه؛ قدرت، نظم و دیپلماسی».
باوجود این، بیشتر مقالات به هسته­های اصلی دانش حقوق مالکیت فکری ایران پرداخته­اند و این نشان می­دهد که این رشته در میان رشته­های حقوقی کشور، چه خوش جایگهی برای خود پیدا کرده است. مقالاتی مانند نه مقاله زیر که همگی با آن رویکرد نگاشته شده‌اند: «استثنائات امنیتی در اجرای حقوق مالکیت فکری: تأملی بر ماده ۷۳ موافقت‌نامه تریپس»؛ «امکان ثبت عناوین عمومی در قالب نام دامنه­های اینترنتی»؛ «برخی مؤلفه‌های مؤثر بر تحول نظام مالکیت فکری: گسترش یا تحدید قلمرو حقوق»؛ «بررسی حمایت از محتوای کاربر ساخته از طریق نظام حقوق مالکیت ادبی و هنری در ایران و ایالات متحده آمریکا»؛ «تأثیر ترجیح برگزیدگان سیاسی بر کیفیت قانون‌گذاری در حوزه حمایت از نرم‌افزارهای رایانه‌ای در ایران»؛ «در جستجوی ردپای نقض هوشمند مالکیت فکری»؛ «رویکرد حقوق علایم تجاری دررابطه‌با برند»؛ «ماهیت بازی­های رایانه­ای: ابزار بیان یا کالای تجاری؟» و «ماهیت توکن­های غیرقابل‌تعویض هنری و چالش­های حقوقی آن با تأکید بر جنبه­های حقوق مالکیت فکری».
بی­گمان، همة مقالات با عشق به دانش که در حقیقت به شکل مهر به استاد حبیبا در این بزرگداشت نمود یافته، از سوی نویسندگان محترم نگارش شده­اند و خود از آفرینش‌های بدیع در حقوق مالکیت فکری به شمار می­آیند و بسیاری از آن­ها به‌ویژه دربارة یکی از تازه­ترین قوانین حقوق مالکیت فکری کشور، یعنی قانون حمایت از مالکیت صنعتی مصوب ۱۹/۴/۱۴۰۳ نوشته شده­اند. این نگاه نوین که در سراسر این مقالات اهدایی رعایت شده، موجب برجسته‌شدن مجموعه‌مقالات به استاد دکتر سعید حبیبا است و حق نیز این بوده که به شخصیتی علمی همچون ایشان چنین مجموعه­ای پیشکش شود.
 
این دیباچه با این تفأل به دیوان حافظ شیرین‌سخن به پایان می­رسد که گفته است:
 
«گویند رمز عشق مگویید و مشنوید       مشکل حکایتی است که تقریر می­کنند»
 
 
درود و تبریک به نویسندگان محترم این شماره از مجله
درود و احترام به ساحت علم و دانش
ارج و سپاس­گزاری محضر استاد عزیز آقای دکتر سعید حبیبا
سپاس بی‌کران از پژوهشکده حقوق و قانون برای حمایت و نشر این مقالات
و نیز
درود فراوان به فرنشینان انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برای برگزاری این بزرگداشت