عبارت «استثناءْ قاعده را در مواردی که مستثنی نشده باشد تأیید میکند» بیانگر حکمتی عملی است که گویا نخستینبار حقوقدانان رومی بدان پی بردهاند اما چون ریشه در عقل سلیم داشت از مرزهای آن دیار گذشت و به حقوق دیگر کشورها نیز راه یافت و مقبول حقوقدانان گردید. مراد از این حکمت، وجود استثناء، سبب بیاعتباری قاعده (اصل) نمیگردد بلکه نفس وجود استثناء نشان میدهد که قاعدهای معتبر همچنان وجود دارد که استثنائی بر آن وارد شده است. از استفادۀ ناصواب این حکمت، دستکم دو مغالطه برمیخیزد: نخستین مغالطه هنگامی رخ میدهد که بخواهند استثناء یا قاعده بودن امری را با تکیه بر این حکمت کشف کنند. دومین مغالطه هم وقتی است که در نفس وجود اصل تردید باشد اما کسی وجود آن را مفروض بگیرد و سپس به این حکمت استناد کند.
جوادی,مهدی . (1403). دوام اعتبار قاعدۀ حقوقی پس از وضع استثناء (استثناء قاعده را تأیید میکند). دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1(2), 108-129. doi: 10.22034/jpl.2024.2042699.1137
MLA
جوادی,مهدی . "دوام اعتبار قاعدۀ حقوقی پس از وضع استثناء (استثناء قاعده را تأیید میکند)", دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1, 2, 1403, 108-129. doi: 10.22034/jpl.2024.2042699.1137
HARVARD
جوادی مهدی. (1403). 'دوام اعتبار قاعدۀ حقوقی پس از وضع استثناء (استثناء قاعده را تأیید میکند)', دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1(2), pp. 108-129. doi: 10.22034/jpl.2024.2042699.1137
CHICAGO
مهدی جوادی, "دوام اعتبار قاعدۀ حقوقی پس از وضع استثناء (استثناء قاعده را تأیید میکند)," دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1 2 (1403): 108-129, doi: 10.22034/jpl.2024.2042699.1137
VANCOUVER
جوادی مهدی. دوام اعتبار قاعدۀ حقوقی پس از وضع استثناء (استثناء قاعده را تأیید میکند). حقوق خصوصی, 1403; 1(2): 108-129. doi: 10.22034/jpl.2024.2042699.1137
