گرچه تاکنون قصد و رضا نسبت به خود عقد به طور مفصل در تألیفات عمومی و اختصاصی حقوقی بحث شده لیکن این بحث کمتر در رابطه با یک یا چند شرط ضمن عقد صورت پذیرفته است. در این مقاله با روش تحقیق توصیفی – تحلیلی و با دید تطبیقی، عدم وجود قصد یا رضا را نسبت به شروط ضمن عقد تحمیلی (به رغم وجود این دو نسبت به خود عقد) در دو مبحث جداگانه بررسی نمودهایم: 1- شروط تحمیلی امضاء شده در قرارداد که ناخوانا بوده یا در بخش غیر مرتبط قرارداد بوده و یا شروطی که پذیرش آنها توسط «مشروط علیه» غیر معقول به نظر میرسد؛ 2- شروط تحمیلی که در قرارداد ذکر نگردیدند لیکن در محل نصب شدهاند یا در ضمائم قراردادی آمدهاند که به امضاء طرف قرارداد نرسیدهاند و یا در سند تسلیم شده بعد از انعقاد قرارداد ذکر گردیدهاند و در قراردادی که به امضای «مشروط علیه» رسیده فقط به آنها بدون ذکر دقیق ارجاع شده است. در این موارد با مطالعۀ تطبیقی این نتیجه اخذ شده که این شروط در حقوق ایران همانند حقوق فرانسه باطل است بدون اینکه خللی به صحت عقد وارد کند پس این شروط در زمرۀ شروط باطل غیر مبطل که در حقوق فرانسه nullité partielle خوانده میشود قرار میگیرند.
کریمی,هدیه و کریمی,عباس . (1403). تحلیل قصد و رضای طرفین نسبت به شروط تحمیلی در قراردادها (مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و فرانسه). دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1(2), 157-179. doi: 10.22034/jpl.2025.2052141.1189
MLA
کریمی,هدیه , و کریمی,عباس . "تحلیل قصد و رضای طرفین نسبت به شروط تحمیلی در قراردادها (مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و فرانسه)", دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1, 2, 1403, 157-179. doi: 10.22034/jpl.2025.2052141.1189
HARVARD
کریمی هدیه, کریمی عباس. (1403). 'تحلیل قصد و رضای طرفین نسبت به شروط تحمیلی در قراردادها (مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و فرانسه)', دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1(2), pp. 157-179. doi: 10.22034/jpl.2025.2052141.1189
CHICAGO
هدیه کریمی و عباس کریمی, "تحلیل قصد و رضای طرفین نسبت به شروط تحمیلی در قراردادها (مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و فرانسه)," دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق خصوصی, 1 2 (1403): 157-179, doi: 10.22034/jpl.2025.2052141.1189
VANCOUVER
کریمی هدیه, کریمی عباس. تحلیل قصد و رضای طرفین نسبت به شروط تحمیلی در قراردادها (مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و فرانسه). حقوق خصوصی, 1403; 1(2): 157-179. doi: 10.22034/jpl.2025.2052141.1189
